Budaya lompat parti memberi kesan mudarat kepada sesebuah parti kerana tindakan berpaling tadah ini akan menjadikan sesebuah parti itu akan kehilangan majoriti dan seterusnya akan menyebabkan kehilangan mandat atau kepercayaan di Parlimen atau Dewan Undangan Negeri.
Sesebuah kerajaan boleh bertukar kepada suatu kerajaan yang baru akibat lompat parti. Seperti yang kita lihat di dalam kes politik di negeri Perak, di mana krisis perlembagaan Perak merupakan pertikaian satu pertikaian politik mengenai kesahihan kerajaan negeri Perak.
Semua ini bermula apabila 4 ahli DUN dari Pakatan Rakyat melompat parti dan memberi kelebihan kepada parti BN. Oleh itu, BN berjaya meyakinkan Sultan Perak supaya membubarkan kerajaan Pakatan Rakyat dan seterusnya menggantikannya dengan kerajaan BN.
Sebelum krisis ini berlaku, Pakatan Rakyat pada mulanya mempunyai 32 ahli DUN sementara BN mempunyai 27 ahli DUN. Semasa krisis ini berlaku, 3 ahli DUN Pakatan Rakyat melompat parti dan menjadi wakil rakyat bebas. Manakala seorang lagi yang sebelum ini keluar parti UMNO dan menyertai Parti Keadilan Nasional kembali semula menyertai UMNO.
Keadaan ini telah menyebabkan pengagihan kerusi Dewan Undangan Negeri telah berubah. Pakatan Rakyat dan BN mempunyai bilangan kerusi yang sama iaitu 28 serta terdapat 3 orang wakil bebas.
Di dalam krisis perlembagaan ini terdapat beberapa isu utama yang timbul iaitu gejala lompat parti, bidang kuasa Speaker Dewan Undangan Negeri Perak serta bidang kuasa Suruhanjaya Pilihan Raya Malaysia (SPR).
to be continue...
Sesebuah kerajaan boleh bertukar kepada suatu kerajaan yang baru akibat lompat parti. Seperti yang kita lihat di dalam kes politik di negeri Perak, di mana krisis perlembagaan Perak merupakan pertikaian satu pertikaian politik mengenai kesahihan kerajaan negeri Perak.
Semua ini bermula apabila 4 ahli DUN dari Pakatan Rakyat melompat parti dan memberi kelebihan kepada parti BN. Oleh itu, BN berjaya meyakinkan Sultan Perak supaya membubarkan kerajaan Pakatan Rakyat dan seterusnya menggantikannya dengan kerajaan BN.
Sebelum krisis ini berlaku, Pakatan Rakyat pada mulanya mempunyai 32 ahli DUN sementara BN mempunyai 27 ahli DUN. Semasa krisis ini berlaku, 3 ahli DUN Pakatan Rakyat melompat parti dan menjadi wakil rakyat bebas. Manakala seorang lagi yang sebelum ini keluar parti UMNO dan menyertai Parti Keadilan Nasional kembali semula menyertai UMNO.
Keadaan ini telah menyebabkan pengagihan kerusi Dewan Undangan Negeri telah berubah. Pakatan Rakyat dan BN mempunyai bilangan kerusi yang sama iaitu 28 serta terdapat 3 orang wakil bebas.
Di dalam krisis perlembagaan ini terdapat beberapa isu utama yang timbul iaitu gejala lompat parti, bidang kuasa Speaker Dewan Undangan Negeri Perak serta bidang kuasa Suruhanjaya Pilihan Raya Malaysia (SPR).
to be continue...
Kesan budaya lompat parti yang dapat dikenalpasti ialah
- kesan terhadap parti berkenaan
- kesan kepada rakyat atau penggundi
- kesan kepada sistem demokrasi
- kesan terhadap keadaan politik semasa negara.
- kesan terhadap pembangunan negara
Faktor seterusnya ialah perasaan tidak puas hati. Seseorang wakil rakyat itu adalah cenderung untuk menukar atau melompat parti disebabkan oleh rasa tidak puas hati kepada parti yang disertainya. Sejauh mana benarnya hipotesis ini?
Mari kita lihat...Pada 25 Januari 2009 yang lalu, Dato' Nasharuddin Hashim telah malompat daripada BN ke PKR. Hal ini telah dinyatakan dan diumumkan oleh Anwar Ibrahim di ibu pejabat PKR Petaling Jaya.
Dato' Nasharuddin merupakan ahli Dewan Undangan Negeri Bota, Perak setelah beliau menang di dalam PRU 2008 yang lalu. Beliau adalah ahli Dewan Undangan Negeri pertama dari parti BN dan ahli DUN kedua menyertai PKR sejak 08 Mac 2008.
Tindakan Nasharuddin melompat parti dilihat sebagai satu tindakan yang tidak wajar. Ini mungkin disebabkan oleh kekalahan beliau di dalam pertandingan jawatan Ketua UMNO Bahagian Parit pada Oktober 2008 di mana beliau tewas kepada Datuk Mohd Zaim Abu Hassan.
Adakah hanya dengan disebabkan beliau tidak berjaya merebut jawatan itu maka beliau mengambil keputusan dan bertindak meninggalkan parti yang selama ini memberi ini memberikan kepercayaan penuh kepadanya?
Dato' Nasharuddin merupakan ahli Dewan Undangan Negeri Bota, Perak setelah beliau menang di dalam PRU 2008 yang lalu. Beliau adalah ahli Dewan Undangan Negeri pertama dari parti BN dan ahli DUN kedua menyertai PKR sejak 08 Mac 2008.
Tindakan Nasharuddin melompat parti dilihat sebagai satu tindakan yang tidak wajar. Ini mungkin disebabkan oleh kekalahan beliau di dalam pertandingan jawatan Ketua UMNO Bahagian Parit pada Oktober 2008 di mana beliau tewas kepada Datuk Mohd Zaim Abu Hassan.
Adakah hanya dengan disebabkan beliau tidak berjaya merebut jawatan itu maka beliau mengambil keputusan dan bertindak meninggalkan parti yang selama ini memberi ini memberikan kepercayaan penuh kepadanya?
Seterusnya pula kes Datuk Zahar Ibrahim yang merupakan ahli politik UMNO yang telah melompat ke dalam parti PAS. Beliau telah menjadi ahli parti UMNO selama 26 tahun dan menjawat jawatan sebagai ketua bahagian UMNO Petaling Jaya Selatan. Selain itu, beliau juga pernah menjadi ahli DUN Taman Medan, Selangor.
Zahar Ibrahim pernah mengkritik berkenaan dengan penyalahgunaan kuasa Perdana Menteri, Datuk Abdullah Ahmad Badawi dan timbalannya Datuk Najib Tun Razak dalam satu pertemuan dengan ketua-ketua bahagian di PWTC.
Akibat daripada kritikan tersebut, jawatannya sebagai ketua UMNO bahagian Petaling Jaya Selatan telah digantung selama 3 tahun oleh Majlis Tertinggi UMNO yang bermula pada 3 Disember 2008.
Beliau berpendapat bahawa pemimpin tertinggi UMNO tidak lagi mengambil kira kepentingan dan kehendak rakyat terutamanya orang melayu. Lantas beliau mengambil tindakan melompat parti pada 24 Disember 2008 dengan secara mengejut dan menyertai parti pembangkang PAS.
Kita dapat lihat di sini bahawa Datuk Zahar nampaknya tidak berpuashati dengan pucuk pimpinan parti UMNO dan seterusnya mengambil keputusan untuk meninggalkan parti tersebut.
Yang sebenarnya, beliaulah yang bertindak mengikut perasaan dan hati sendiri tanpa mengambilkira apa yang difikirkan oleh rakyat setelah beliau melompat parti...bukankah tindakan beliau mendahulukan kepentingan sendiri lebih daripada kepentingan rakyat yang telah mengundi beliau atas tiket parti UMNO?
seperti kata pepatah melayu...habis madu sepah dibuang...bila sudah tidak suka...yang buruk-buruk sahajalah diperkatakan...
renung-renungkan...
to be continue...
Zahar Ibrahim pernah mengkritik berkenaan dengan penyalahgunaan kuasa Perdana Menteri, Datuk Abdullah Ahmad Badawi dan timbalannya Datuk Najib Tun Razak dalam satu pertemuan dengan ketua-ketua bahagian di PWTC.
Akibat daripada kritikan tersebut, jawatannya sebagai ketua UMNO bahagian Petaling Jaya Selatan telah digantung selama 3 tahun oleh Majlis Tertinggi UMNO yang bermula pada 3 Disember 2008.
Beliau berpendapat bahawa pemimpin tertinggi UMNO tidak lagi mengambil kira kepentingan dan kehendak rakyat terutamanya orang melayu. Lantas beliau mengambil tindakan melompat parti pada 24 Disember 2008 dengan secara mengejut dan menyertai parti pembangkang PAS.
Kita dapat lihat di sini bahawa Datuk Zahar nampaknya tidak berpuashati dengan pucuk pimpinan parti UMNO dan seterusnya mengambil keputusan untuk meninggalkan parti tersebut.
Yang sebenarnya, beliaulah yang bertindak mengikut perasaan dan hati sendiri tanpa mengambilkira apa yang difikirkan oleh rakyat setelah beliau melompat parti...bukankah tindakan beliau mendahulukan kepentingan sendiri lebih daripada kepentingan rakyat yang telah mengundi beliau atas tiket parti UMNO?
seperti kata pepatah melayu...habis madu sepah dibuang...bila sudah tidak suka...yang buruk-buruk sahajalah diperkatakan...
renung-renungkan...
to be continue...
Faktor seterusnya yang mendorong kepada budaya lompat parti ini ialah faktor politik wang atau 'money politics'. Faktor ini merupakan satu faktor utama kerana di mana ada politik di situ ada wang dan kuasa.
Jika parti politik dengan teliti mewakili pengundi, pilihan raya akan menjanjikan kemungkinan perubahan yang lebih baik. Alasan yang penting kenapa sesebuah parti yang konservatif memerlukan lebih daripada undi untuk menang di mana mereka juga memerlukan wang pada masa yang sama. Ini adalah kerana 'wang' merupakan saru lambang 'kuasa'. Sesiapa yang mempunyai 'wang' yang lebih banyak maka 'kuasa' di dalam tangannya jyga adalah lebih banyak berbanding mereka yang tidak mempunyai 'wang'.
Politik wang ialah istilah bagi perlakuan menggunakan wang ringgit di dalam mempengaruhi tindakan seseorang ahli atau perwakilan. Hal ini dilakukan dengan menawarkan sejumlah wang yang lumayan kepada seseorang untuk mempengaruhi tindakan atau untuk mendapatkan sokongannya.
Jika parti politik dengan teliti mewakili pengundi, pilihan raya akan menjanjikan kemungkinan perubahan yang lebih baik. Alasan yang penting kenapa sesebuah parti yang konservatif memerlukan lebih daripada undi untuk menang di mana mereka juga memerlukan wang pada masa yang sama. Ini adalah kerana 'wang' merupakan saru lambang 'kuasa'. Sesiapa yang mempunyai 'wang' yang lebih banyak maka 'kuasa' di dalam tangannya jyga adalah lebih banyak berbanding mereka yang tidak mempunyai 'wang'.
Politik wang ialah istilah bagi perlakuan menggunakan wang ringgit di dalam mempengaruhi tindakan seseorang ahli atau perwakilan. Hal ini dilakukan dengan menawarkan sejumlah wang yang lumayan kepada seseorang untuk mempengaruhi tindakan atau untuk mendapatkan sokongannya.
Politik wang merupakan produk penglibatan politik di dalam perniagaan yang tidak berasas yang mana telah menjadi semakin berleluasa di Malaysia. Fenomena ini telah berkembang dengan cepat di dalam arena politik Malaysia. Walaupun kebiasaannya ditegaskan bahawa amalan politik wang ini adalah tidak baik namun pada realitinya amalan ini dipraktiskan dengan meluas. Begitulah yang berlaku di dalam arena politik kita. Ada pihak yang membayar atau menawarkan sejumlah wang yang lumayan kepada pihak yang lain supaya pihak itu melompat ke dalam partinya. Oleh itu, sesiapa yang mempunyai wang yang banyak...maka dialah yang menang dan memperoleh 'kuasa'.
Menurut Lukes (1974), konsepsi utama di dalam kekuasaan boleh digambarkan di dalam gambaran seorang ejen yang mempengaruhi ejen yang lain. Gambaran kekuasaan bermaksud sebagai usaha untuk memahami segala sesuatu yang menyebabkan terjadinya pertukaran sosial. Analisa konseptual tentang kekuasaan menghadkan perhatian pada kepentingan yang mempengaruhi dan menekankan bahawa kekuasaan sedikit ataupun banyak tidak akan terlepas daripada konflik kepentingan. Keperluan setiap penggunaan kekuasaan yang melanggar kepentingan ejen lain akan menyebabkan timbulnya rasa permusuhan.
Oleh yang demikian, tidak dapat dinafikan bahawa 'wang' memainkan peranan yang penting di dalam dunia politik kerana ia mampu mempengaruhi tindakan, tingkahlaku dan keputusan seseorang. Maka apa yang penting di sini ialah sama ada sesorang itu 'terpengaruh' atau 'tidak' daripada memakan umpan yang diberikan oleh pihak yang terbabit. Kita sepatutnya tidak mudah dibeli dengan wang ringgit dan perlu teguh bersama parti yang kita sokong selama ini.
to be continue...
- Ketiadaan undang-undang Lompat Parti
Undang-undang merupakan satu alat yang mampu dan dapat mengawal tindak tanduk manusia. Tanpa undang-undang manusia akan bertindak sesuka hati mereka. Dilihat kepada topik yang kita perbincangkan di sini, ketiadaan undang-undang rasmi mengenai perkara lompat parti telah menyebabkan gejala lompat parti ini menjadi semakin manjadi-jadi. Oleh itu, tiadanya undang-undang dilihat sebagai salah satu penyumbang kepada berlakunya budaya lompat parti.
Undang-undang anti lompat parti sebenarnya pernah wujud di Malaysia iaitu di Kelantan, Sabah dan Sarawak. Di Kelantan iaitu pada tahun 1990, Angkatan Perpaduan Ummah yang terdiri daripada PAS dan Semangat 48 telah memenangi majoriti kerusi Dewan Undangan Negeri kelantan. Pada April 1991, kerajaan negeri Kelantan telah meluluskan pindaan kepada Perlembagaan Negeri Kelantan iaitu mana-mana ahli Dewan Undangan Negeri yang merupakan ahli kepada sesebuah parti politik keluar atau disingkirkan daripada parti politik itu, kerusinya hendaklah dikosongkan.
Namun begitu, undang-undang ini telah di cabar di Mahkamah dan Mahkamah Agung telah memutuskan bahawa undang-undang anti lompat parti negeri Kelantan ini sebagai tidak sah kerana ianya melanggar hak kebebasan berpersatuan yang dijamin di dalam perkara 10(1)(c) Perlembagaan Persekutuan kerana hak ini dilihat sebagai hak untuk keluar daripada persatuan. Oleh itu, mahkamah berpendapat bahawa undang-undang ini bersifat ultra vires dengan Perlembagaan Persekutuan kerana hanya kerajaan Persekutuan sahaja yang mempunyai kuasa untuk menggubal undang-undang seumpama itu. Ultra vires di sini bermaksud melangkaui atau melebihi had kuasa.
Di Sabah pula, undang-undang anti lompat parti ini telah digubal pada 1986. Undang-undang ini pernah diluluskan pada tahun 1988 oleh mahkamah agung namun pada tahun 1993 undang-undang ini diputuskan sebagai tidak saholeh Mahkamah Tinggi berdasarkan keputusan Mahkamah Agung ke atas kes di Kalantan.
manakala Sarawak pula, Perlembagaan Negeri Sarawak pada November 1994 dengan menyatakan bahawa sesiapa yang dengan sukarela telah memberi akujanji kepada Yang diPertua Dewan bahawa tidak akan keluar daripada parti yang disertainya semasa ke Dewan Undangan Negeri. Jika beliau keluar daripada parti itu selepas dipilih, secara automatik dia bukan lagi menjadi ahli Dewan Undangan Negeri pada tarikh beliau keluar dari parti itu. Undang-undang anti lompat parti di negeri ini masih belum dicabar di Mahkamah. Keadaan undang-undang anti lompat parti tidak diluluskan dan tidak sah di sisi Mahkamah Persekutuan ini telah menyukarkan lagi kawalan terhadap amalan budaya lompat parti.
Persoalannya di sini, adakah kita sememangnya memerlukan undang-undang anti lompat parti ini???
to be continue...
Undang-undang anti lompat parti sebenarnya pernah wujud di Malaysia iaitu di Kelantan, Sabah dan Sarawak. Di Kelantan iaitu pada tahun 1990, Angkatan Perpaduan Ummah yang terdiri daripada PAS dan Semangat 48 telah memenangi majoriti kerusi Dewan Undangan Negeri kelantan. Pada April 1991, kerajaan negeri Kelantan telah meluluskan pindaan kepada Perlembagaan Negeri Kelantan iaitu mana-mana ahli Dewan Undangan Negeri yang merupakan ahli kepada sesebuah parti politik keluar atau disingkirkan daripada parti politik itu, kerusinya hendaklah dikosongkan.
Namun begitu, undang-undang ini telah di cabar di Mahkamah dan Mahkamah Agung telah memutuskan bahawa undang-undang anti lompat parti negeri Kelantan ini sebagai tidak sah kerana ianya melanggar hak kebebasan berpersatuan yang dijamin di dalam perkara 10(1)(c) Perlembagaan Persekutuan kerana hak ini dilihat sebagai hak untuk keluar daripada persatuan. Oleh itu, mahkamah berpendapat bahawa undang-undang ini bersifat ultra vires dengan Perlembagaan Persekutuan kerana hanya kerajaan Persekutuan sahaja yang mempunyai kuasa untuk menggubal undang-undang seumpama itu. Ultra vires di sini bermaksud melangkaui atau melebihi had kuasa.
Di Sabah pula, undang-undang anti lompat parti ini telah digubal pada 1986. Undang-undang ini pernah diluluskan pada tahun 1988 oleh mahkamah agung namun pada tahun 1993 undang-undang ini diputuskan sebagai tidak saholeh Mahkamah Tinggi berdasarkan keputusan Mahkamah Agung ke atas kes di Kalantan.
manakala Sarawak pula, Perlembagaan Negeri Sarawak pada November 1994 dengan menyatakan bahawa sesiapa yang dengan sukarela telah memberi akujanji kepada Yang diPertua Dewan bahawa tidak akan keluar daripada parti yang disertainya semasa ke Dewan Undangan Negeri. Jika beliau keluar daripada parti itu selepas dipilih, secara automatik dia bukan lagi menjadi ahli Dewan Undangan Negeri pada tarikh beliau keluar dari parti itu. Undang-undang anti lompat parti di negeri ini masih belum dicabar di Mahkamah. Keadaan undang-undang anti lompat parti tidak diluluskan dan tidak sah di sisi Mahkamah Persekutuan ini telah menyukarkan lagi kawalan terhadap amalan budaya lompat parti.
Persoalannya di sini, adakah kita sememangnya memerlukan undang-undang anti lompat parti ini???
to be continue...
Subscribe to:
Posts (Atom)
